RSS
 

„Równanie: Wiedza + Oko; Rozwiązanie = Gombrich”

25 sie
Fantastyczny dostałem prezent w pracy. Na razie kopiuję informację ze strony wydawcy. Tytuł notki to cytat z Cartier-Bressona.

„Najsłynniejsza i najpopularniejsza książka o sztuce, wydana na świecie
w łącznym nakładzie ponad 7 milionów egzemplarzy i przetłumaczona na
ponad 30 języków

O sztuce jest najpopularniejszą na świecie i niezwykle
cenioną książką poświęconą zagadnieniom sztuki. Trudno znaleźć dzieło,
które równie dobrze wprowadzałoby do tego tematu, poczynając od
malarstwa jaskiniowego, a kończąc na eksperymentalnej sztuce
współczesnej. Wszyscy jego czytelnicy uważają Gombricha za prawdziwego
mistrza, który łączy wiedzę i mądrość z niepowtarzalnym darem
przekazywania wielkiej miłości do opisywanych przez siebie dzieł sztuki.

Książka
ta zawdzięcza swoją popularność szczerości i prostocie przekazu, a
także doskonałemu stylowi pisarskiemu autora. Jak mówił on sam, jego
celem było „wprowadzenie jasnego porządku w bogactwo nazwisk, okresów i
stylów, które zapełniają strony dzieł bardziej ambitnych”, i pokazanie
dziejów sztuki jako procesu nieustannego splatania się i przeobrażania
tradycji, który sprawia, iż każde dzieło odwołuje się do przeszłości, a
jednocześnie wytycza przyszłość, jako żywego łańcucha, który łączy
nasze czasy z epoką piramid.

Ta edycja oparta jest na szesnastym (!) wydaniu brytyjskim, poprawionym, poszerzonym i wzbogaconym o nowe opracowanie graficzne.

E.H.
Gombrich (1909-2001) urodził się w Wiedniu, ale większość życia spędził
w Anglii. Od 1936 r. pracował w Instytucie Warburga w Londynie, którego
z czasem został dyrektorem. W latach 1959-1979 wykładał na
Uniwersytecie Londyńskim jako jego profesor. W 1972 roku otrzymał tytuł
szlachecki, później także Order Zasługi. Był Komandorem Orderu Imperium
Brytyjskiego. Wśród wielu nagród, jakie otrzymał, była m.in. Nagroda
Goethego oraz Złoty Medal miasta Wiedeń. Spod jego pióra wyszły
książki, zbiory esejów i liczne artykuły. Największą sławą wśród nich
cieszy się O sztuce – przełożone na ponad 20 języków, oraz Sztuka i złudzenie: o psychologii przedstawienia obrazowego.

„Dzieło
to będzie z pewnością nie tylko powszechnie czytane, ale wpłynie także
na nasz sposób myślenia. Gombrich pisze stylem gawędziarskim i
bezpośrednim. Przekazuje swoją wiedzę w sposób doskonale zrozumiały dla
odbiorców zorientowanych w tej dziedzinie, a jednak ma zawsze coś
nowego do powiedzenia na każdy temat. Znakomicie potrafi naświetlić
atmosferę każdego okresu w sztuce. O sztuce to lektura, która dostarcza intelektualnej i fizycznej rozkoszy”.

prof. H.W. Janson, New YorkUniversity, 1950

„Moje
myślenie  o sztuce, tak jak większości historyków sztuki mojego
pokolenia, zostało w dużej mierze ukształtowane przez Ernsta Gombricha.
Miałem 15 lat, kiedy przeczytałem jego dzieło, i podobnie jak miliony
innych czytelników, czułem, że ofiarowano mi mapę jakiegoś wielkiego
terytorium i razem z nią podstawy do spenetrowania go głębiej bez
strachu, że sobie nie poradzę”.

Neil MacGregor, dyrektor National Gallery, Londyn, 1995

„Podchodzę
z ogromnym entuzjazmem do nowego wydania tego przełomowego dzieła,
które tak bardzo pomogło zbliżyć ludzi i sztukę. (…) O sztuce Gombricha to książka, do której się wraca; w tym wydaniu można ją smakować jako dzieło klasyka”.

J. Carter Brown, National Gallery of Art, Waszyngton, 1995

„Trudno znaleźć inne dzieło, które by lepiej przybliżało ludzi – artystów, studentów i naukowców – do świata sztuki. O sztuce
Gombricha to wspaniała opowieść, napisana przez wielkiego historyka,
którego bezpośredniość, indywidualny styl i entuzjazm pozostają
nieodmiennie zaraźliwe dla czytelnika”.

Christopher Frayling, Royal College of Art, Londyn, 1995

O sztuce
była pierwszą książką na ten temat, którą przeczytałam jako
dziewiętnastoletnia studentka. Była dla mnie objawieniem i nie
potrafiłam się od niej oderwać, bo otworzyła przede mną drzwi do
największych osiągnięć ludzkiego ducha. Napisana z miłością i wielką
erudycją, przejrzyście i z wielką przenikliwością, stanowi przełomowe
dzieło w dziedzinie historii sztuki”.

Bridget Riley, artystka, 1995

„Mam
wielki dług wdzięczności wobec Ernsta Gombricha. Jego historię sztuki
przeczytałem w wieku piętnastu lat, z ciekawością i narastającym
uzależnieniem. Ukorzeniła we mnie przeświadczenie o głównej roli sztuki
w ludzkim doświadczeniu. Owo połączenie erudycji z osobistymi osądami
zachęciło mnie do jak najdokładniejszego przyglądania się malarstwu i
rzeźbie. Niedawno jeszcze raz przeczytałem tę książkę i znowu wywarła
na mnie ogromne wrażenie”.

Antony Gormley, rzeźbiarz (laureat Nagrody im. Turnera za rok 1994), 1995″


http://www.rebis.com.pl/rebis/public/books/books.html?co=print&id=K3641

 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii Bez kategorii

 

Dodaj komentarz

 

 
 

  • RSS